آیا تا به حال به این فکر کردهاید که وقتی در یک مرکز خرید به یک نمایشگر تبلیغاتی نگاه میکنید، او هم در حال برانداز کردن شماست؟ شاید در نگاه اول شبیه به داستانهای علمی-تخیلی به نظر برسد، اما امروزه دوربینهای بسیار کوچکی در اطراف نمایشگرها پنهان شدهاند که وظیفهای فراتر از ضبط تصویر دارند: آنها میخواهند بدانند شما کیستید تا تبلیغی را پخش کنند که دقیقاً به آن نیاز دارید!
وقتی بیلبوردها هوشمند میشوند: تبلیغات بر اساس سن و جنسیت
تولیدکنندگان سیستمهای پیگیرنده (Face Tracking) مدعی هستند که نرمافزار آنها میتواند در کسری از ثانیه، جنسیت، سن تقریبی و حتی در برخی موارد نژاد تماشاگر را تشخیص دهد.
تصور کنید:
- اگر یک مرد مقابل نمایشگر بایستد، تبلیغ ریشتراش پخش میشود.
- اگر یک زن به همان نمایشگر نگاه کند، تبلیغ لوازم آرایشی جایگزین میشود.
- و اگر یک نوجوان از آنجا عبور کند، تریلر جدیدترین بازیهای کامپیوتری ظاهر میشود!
این فناوری که به آن «کنترل فعال تجارت» میگویند، به برندها اجازه میدهد تا بدون هدر دادن بودجه، دقیقاً مخاطب هدف خود را نشانه بگیرند.
گزارش اقلیت در دنیای واقعی: تفاوتها و شباهتها
بسیاری از ما با دیدن این فناوری به یاد فیلم مشهور «گزارش اقلیت» (Minority Report) با بازی تام کروز میافتیم. در آن فیلم، اسکنرهای شبکیه چشم افراد را شناسایی کرده و آنها را با نام کوچک صدا میزدند.
اما نگران نباشید! فناوری فعلی هنوز به آن مرحله نرسیده است. این سیستمها قرار نیست هویت شخصی شما را فاش کنند؛ آنها صرفاً شما را بر اساس ویژگیهای ظاهری طبقهبندی میکنند. در واقع، سیستم به جای اینکه بگوید «سلام آقای مرادی»، میگوید «یک مرد میانسال در حال تماشای تبلیغ است».
این سیستم دقیقاً چگونه کار میکند؟
الگوریتمهای پیگیری چهره بر اساس تحلیل نقاط کلیدی صورت کار میکنند. به گفته متخصصان، مهمترین معیارها برای تشخیص جنسیت عبارتند از:
- برجستگی استخوان گونه
- فرم و پر بودن لبها
- فاصله بین ابروها
در حال حاضر، این سیستمها جنسییت را با دقت ۸۵ تا ۹۰ درصد تشخیص میدهند. اگرچه تشخیص دقیق سن و نژاد هنوز با چالشهایی روبروست، اما حتی دقت ۷۰ درصدی نیز برای تبلیغدهندگان یک گنجینه اطلاعاتی محسوب میشود.
چالش بزرگ: حریم خصوصی یا تحلیل آماری؟
همیشه جایی که پای دوربین در میان باشد، بحث حریم خصوصی داغ است. منتقدان و وکلای حقوق شهروندی نگرانند که این فناوری گامی دیگر به سوی نابودی حریم شخصی در فضاهای عمومی باشد.
- موافقان میگویند: هیچ تصویری ذخیره نمیشود و هویت افراد کاملاً ناشناس باقی میماند. این سیستم حتی از دوربینهای مداربسته معمولی هم امنتر است.
- مخالفان میگویند: صرفنظر از ذخیره نشدن تصویر، این کار نوعی تجسس بدون اجازه است. مشتریان حق دارند بدانند چه زمانی و برای چه هدفی تحت نظر هستند.
آینده تبلیغات محیطی کجاست؟
صنعت «سنجش مخاطب بر اساس چهره» هنوز نوپاست، اما با سرعت در حال نفوذ به مراکز خرید بزرگ دنیاست. برای برندهایی که ماهانه صدها هزار دلار هزینه تبلیغات ویدیویی میکنند، دانستن اینکه چه کسی، چه مدت و با چه ویژگیهایی به تبلیغ آنها نگاه کرده، حیاتی است.
شاید به زودی تماشای یک بیلبورد ساده، به یک تجربه شخصیسازی شده تبدیل شود که دقیقاً مطابق با سلیقه و نیاز آن لحظه شماست.
نظر شما چیست؟ آیا حاضرید در ازای دریافت تبلیغات مرتبطتر، اجازه دهید یک سیستم هوشمند ویژگیهای چهره شما را تحلیل کند، یا این کار را نقض حریم خصوصی میدانید؟
تبلیغات هوشمند یا جاسوسی دیجیتال؟ نگاهی به فناوری تشخیص چهره در نمایشگرها